در این مطلب، جدیدترین اخبار و اطلاعات مربوط به «حسن ظن» را به همراه نکات مهم و جزئیات تکمیلی خواهید خواند.
در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید.

ضد سوءظن و بدگمانى، حسن ظن و گمان نيك است كه ناشى از قوت و ثبات نفس است و اخبار و احاديث بسيارى در شرافت و فضيلت حسن ظن، به خصوص حسن ظن نسبت به حق تعالى و ارحم الراحمين بودن او، وارد شده است، تا انسان بداند كه مشكلات و گرفتارىهايى كه براى او پيش مى آيد- چه در دنيا و چه در آخرت- يا به صلاح و مصلحت او بوده و يا خودش براى خود فراهم نموده كه خود كرده را تدبير نيست.
پس اينكه گاهى بعضى افراد مىگويند: خدايا من چه كرده بودم كه چنين مشكلى برايم پيش آمد، يا به شوخى مىگويند: اى خداى پولدارها و ...؛ اين حرفها به خاطر نداشتن حسن ظن به خالق متعال است. امام رضا عليه السلام مىفرمايد:
احسن الظن بالله فان الله عز و جل يقول انا عند ظن عبدى لى ان خيرا فخير و ان شرا فشر[1]؛ به خدا خوش گمان باش؛ زيرا مىفرمايد: من برحسب ظن بندهى خود هستم، اگر گمان او خوب است رفتار من خوب است و اگر بد باشد، رفتار من هم بد خواهد بود.
و عين الرضا عن كل عيب كليلة

و لكن عين السخط تبدى المساويا
از خير محض جز نكويى نيايد
خوش باش كه عاقبت نكو خواهد شد
امير المؤمنان عليه السلام نيز مىفرمايد:
(إذا استولى الصلاح على الزمان و أهله ثم أساء رجل الظن برجل لم تظهر منه حوبة فقد ظلم و إذا استولى الفساد على الزمان و أهله فأحسن رجل الظن برجل فقد غرر)؛[2] آنگاه كه جامعه و روزگار و مردمش شايسته و نيكوكارند، سوءظن و گمان بد دربارهى كسى كه از او انحرافى ديده نشده است ظلم است و آنگاه كه فساد و تباهى بر روزگار و مردم غلبه پيدا كرده است (بيشتر مردم فاسد باشند) كسى كه حسن ظن داشته باشد گول خورده است.
از فرمايش حضرت استفاده مىشود كه حسن ظن و سوءظن به اجتماع و محيط و غالب مردم بستگى دارد و انسان بايد با دقت و چشم بصيرت، يكى از آن دو را انتخاب كند.
[1] ( 2). جامع السعادات، ج 1، ص 229.
[2] ( 1). نهج البلاغه، ج 2، ص 163، ح 115.
برچسب:
نویسنده: آریا جعفری