افشای جزئیات خوف پسنديده (خوف از خدا)

در این مطلب، جدیدترین اخبار و اطلاعات مربوط به «خوف پسنديده (خوف از خدا)» را به همراه نکات مهم و جزئیات تکمیلی خواهید خواند.

در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید.

ترس و خوف پسنديده، خوف و خشيت از عظمت خدا و ذات كبرياى اوست كه در اصطلاح به آن «رهبت» گويند و نيز خوف از گناهان و معصيت‏هاست. هر اندازه معرفت انسان به ذات بارى‏تعالى بيش‏تر باشد و عظمت و قدرت او را درك نموده باشد، خوف او زيادتر مى‏شود؛ زيرا كمال معرفت در دل و جان اثر مى‏گذارد.

إنما يخشى الله من عباده العلماء إن الله عزيز غفور؛[1] فقط از بين بندگان خدا، دانشمندان حقيقى از او بيم دارند.

رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‏فرمايد:

انا اخوفكم من الله‏[2]؛ ترس من از خدا، از همه‏ى شما بيشتر است.

هم‏چنين مى‏فرمايد:

من كان بالله اعرف كان من الله اخوف‏[3]؛ هركس معرفتش به خداى متعال بيش‏تر باشد، خوف او نيز از خدا بيش‏تر خواهد بود.

اين خوف، چون از ايمان كامل و يقين راسخ ثابت سرچشمه مى‏گيرد، افضل فضايل و بسيار پسنديده است و موجب سعادت دنيا و آخرت خواهد شد و در قرآن و روايات معصومين عليه السلام بى‏نهايت از آن تمجيد و تعريف شده است. خداوند مى‏فرمايد:

إنما المؤمنون الذين إذا ذكر الله وجلت قلوبهم و إذا تليت عليهم آياته زادتهم‏

إيمانا و على ربهم يتوكلون؛[4] مؤمنون تنها كسانى هستند كه چون ياد خدا شود، دل‏هاى آنان ترسان گردد.

هم‏چنين مى‏فرمايد:

و أما من خاف مقام ربه و نهى النفس عن الهوى فإن الجنة هي المأوى؛[5] و اما هركس از عظمت و مقام پروردگارش ترسيد و خويشتن را از خواهش‏هاى نفس باز داشت، پس حتما جايگاه او بهشت خواهد بود.

و قال الله تعالى:

و لمن خاف مقام ربه جنتان؛[6] هركس از مقام و عظمت خداى تعالى بترسد، براى او دو باغ و بوستان بهشتى خواهد بود.

رسول اكرم صلى الله عليه و آله مى‏فرمايد:

رأس الحكمة مخافة الله‏[7]؛ سرآمد هر دانش و حكمتى، ترس از خداست.

هم‏چنين مى‏فرمايد:

ما من مؤمن يخرج من عينيه دمعة و ان كانت مثل رأس الذباب من خشية الله ثم يصيب شيئا من حر وجهه الا حرمه الله على النار[8]؛ هيچ مؤمنى نيست كه از خوف خدا از چشم او اشكى بيرون بريزد و بر چهره‏اش برسد، مگر آن كه خدا آن چهره را بر آتش جهنم حرام كند، گرچه آن اشك به مقدار سر مگسى باشد.

و احاديث فراوانى درباره‏ى اين‏كه رسول اكرم صلى الله عليه و آله و امير المؤمنين و ائمه اطهار عليهم السلام و اصحاب خاص آنان و بعض علما و صلحا، اين نوع خوف و خشيت را داشته‏اند، وارد شده است.[9]

[1] ( 3). سوره‏ى فاطر، آيه‏ى 28.

[2] ( 4). جامع السعادات، ج 1، ص 203.

[3] ( 5). معانى الاخبار، ص 113.

[4] ( 1). سوره‏ى انفال، آيه‏ى 2.

[5] ( 2). سوره‏ى نازعات، آيه‏ى 40.

[6] ( 3). سوره‏ى الرحمن، آيه‏ى 46.

[7] ( 4). جامع السعادات، ج 1، ص 308.

[8] ( 5). جامع السعادات، ج 1، ص 308.

[9] ( 6). ر. ك: بحار الانوار، ج 70، ص 359 به بعد؛ جامع السعادات، ج 1، ص 208، و سفينه، ج 2، ص 743.