بی غیرتی و بی همتی

بى‏ غيرتى عبارت است از: اهمال و كوتاهى در نگه‏دارى و نگاهبانى از چيزى كه محافظت آن به حكم شرع و عقل لازم و واجب باشد (دين و عرض و ناموس) و اين صفت از ضعف نفس و ايمان ناشى مى‏شود و بسيار زشت و خطرناك و كشنده است و گاهى منجر به قيادت (ديوثى) مى‏شود.

وظيفه‏ ى شرعى مؤمن اين است كه از جان و ناموس و اموال خطيره (زياد) دفاع كند، حتى اگر كشته شود، جهاد محسوب مى‏شود (بنابر نظر شهيد ثانى در شرح لمعه) و بعضى او را شهيد مى‏دانند. رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‏فرمايد:

اذا لم يغر الرجل فهو منكوس القلب‏[1]؛ مرد بى‏غيرت، قلبش واژگون است (برخلاف خوى انسانى است).

هم‏چنين مى‏فرمايد:

كان ابراهيم غيورا و انا اغير منه‏[2]؛ ابراهيم غيور بود و من از او غيورترم.

امير المؤمنين عليه السلام مى‏فرمايد:

يا اهل العراق نبئت ان نسائكم يدافعن الرجال فى الطريق اما تستحيون و قال عليه السلام اما تستحيون و لا تغارون، نسائكم يخرجن الى الاسواق و يزاحمن العلوج؛[3] اى اهل عراق، شنيده‏ام كه زنان شما در راه‏ها با مردان برخورد مى‏كنند (به يك ديگر شانه مى‏زنند) آيا خجالت نمى‏كشيد؟ و فرمود: آيا شرم نمى‏كنيد و به غيرت نمى ‏آييد كه زنان شما به بازارها مى‏روند و با مردهاى كفار شانه به هم مى‏زنند و مزاحمت ايجاد مى‏كنند[4].

امام صادق عليه السلام مى‏فرمايد:

ان الله غيور و يحب الغيرة و لغيرته حرم الفواحش ظاهرها و باطنها[5]؛

خداى تعالى غيرتمند است و غيرت را دوست دارد و به خاطر غيرتش كارهاى زشت را- چه آشكار و چه پنهان- حرام كرده است.[6]

[1] ( 4). جامع السعادات، ج 1، ص 238.

[2] ( 1). همان، ص 239.

[3] ( 2). همان، ص 238.

[4] ( 3). علوج در لغت پيغام‏بر است و ظاهرا منظور حضرت كفار باشد

[5] ( 4). جامع السعادات، ج 1، ص 239.

[6] جزايرى، محمدعلى، دروس اخلاق اسلامى، 1جلد