عجله و شتاب

عجله و شتاب در گفتار و كردار يعنى انسان به مجرد آنكه مبحثى يا حرفى در ذهنش خطور مى‏كند بدون بررسى تمام جوانب آن و بدون تأنى و تفكر و صبر و تأمل، به آن اقدام مى‏كند.

تير از كمان چو رفت نيايد به شصت باز

پس لازم است در همه كارى تأملى‏

به‏خصوص هرچه مسئله مهم‏تر باشد بيش‏تر بايد مورد دقت و بررسى و مشورت با اهلش قرار گيرد؛ مثل ازدواج، خانه خريدن، قبول پست و مقام و ...؛ حتى نسبت به بيان قرآن، خداوند خطاب به پيامبر صلى الله عليه و آله مى‏فرمايد:

و لا تعجل بالقرآن من قبل أن يقضى إليك وحيه و قل رب زدني علما؛[1] پيش از آنكه وحى به تو برسد، عجله و شتاب به خواندن قرآن مكن.

رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‏فرمايد:

العجلة من الشيطان و التأنى من الله‏[2]؛ شتاب كارى از جانب شيطان است و دقت و تأنى در كارها از جانب خداوند است.

وقار و تأنى‏

ضد اين صفت، وقار و تأنى و دقت در گفتار و كردار است كه بايد در كارها با شناخت كامل و بصيرت و حوصله اقدام نمود، و فرد داراى اين صفت، در نظر مردم.

شريف و محترم است و اگر كار هم درست درنيايد، در نزد خود و ديگران پشيمان و سرافكنده نيست. در توصيف پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله مى‏خوانيم:

صاحب الوقار و السكينه؛ در كار باوقار و طمأنينه و تأنى بود.[3]

[1] ( 1). سوره‏ى طه، آيه‏ى 114.

[2] ( 2). جامع السعادات، ج 1، ص 246.

[3] جزايرى، محمدعلى، دروس اخلاق اسلامى، 1جلد